Irvin Yalom – Αυτό ήταν η ζωή; Τότε άλλη μια φορά!

Μέσα στην βαλίτσα έβαλα βιβλία για τις καλοκαιρινές διακοπές, μυθιστορήματα κυρίως και λίγη ποίηση να με συντροφεύουν δίπλα στο κύμα, όλους τους αγαπημένους και τις αγαπημένες μου συγγραφείς. Ανάμεσα σε αυτά θέλησα να προσθέσω και μια (αυτό) βιογραφία. Το έχω ανάγκη και από πρακτική πλευρά. Αυτό τον καιρό έχω ξεκινήσει να γράφω την βιογραφία ενός ξεχωριστού ανθρώπου και ήθελα έναν οδηγό. Ένα παράδειγμα.

Τον Irvin Yalom τον εκτιμώ ιδιαίτερα. Δεν έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία. Δεν είμαι ψυχολόγος ή θεραπεύτρια, ούτε ειδική στην Ψυχιατρική ή την Ψυχολογία, για να μπορώ να κρίνω τις απόψεις του και την θεραπευτική σχολή, που έχει δημιουργήσει. Με άγγιξαν όμως πολύ δύο βιβλία του, που διάβασα στον παρελθόν. Το πρώτο ήταν μια μυθοπλασία για τον Νίτσε που την απόλαυσα και όταν έγινε μια εξαιρετική και πρωτοποριακή θεατρική παράσταση. Εκείνο όμως το βιβλίο του που είχε πάνω μου επιρροή ήταν «Μια θεραπεία ειπωμένη δυο φορές». Αυτό το βιβλίο μου έδωσε την έμπνευση για να ονειρευτώ ένα δικό μου «δύσκολο» βιβλίο, που ίσως μια μέρα να καταφέρω να τελειώσω.

Τα τελευταία χρόνια είχα την τύχη να γνωρίσω την μεταφράστριά του στα ελληνικά, την Ευαγγελία Ανδριτσάνου και να με τιμήσει με την φιλία της. Έτσι ήρθα πιο κοντά στα βιβλία του και στον τρόπο που σκέφτεται και δουλεύει. Είχα ζήσει κάπως από κοντά όλον τον κόπο της Ευαγγελίας καθώς μετέφραζε το βιβλίο, όλη την αγωνία του Γιάλομ να προλάβει να το γράψει στην προχωρημένη ηλικία που βρίσκεται. Είχα μεγάλη προσμονή. Ήμουν στην παρουσίαση του βιβλίου του στον Ιανό,  όπου την παρακολούθησα σχεδόν όλη όρθια, τόσο πολύ κόσμο είχε.

Άρχισα όμως την ανάγνωση του βιβλίου διστακτικά. Το τελευταίο βιβλίο του Γιάλομ σύμφωνα με πολλούς. Μα έχει γράψει τόσα και έχει πει τόσα, που στ’αλήθεια τι άλλο υπάρχει να πει;

Από τα πρώτα κεφάλαια το βιβλίο ήταν μια αποκάλυψη. Διαβάζοντας ένα – ένα τα κεφαλαία από την παιδική ηλικία του συγγραφέα, έζησα μαζί και τα δικά μου. Ήταν σαν να έκανα μια σειρά από συνεδρίες με έναν πολύ καλό ψυχαναλυτική που εμπιστεύομαι. Όλα πέρασαν από μπροστά μου: το τραύμα με τη μητέρα μου, η σχέση αγάπης με τον πατέρα μου, η φτώχεια μου στα παιδικά μου χρόνια, το άγχος και η ανάγκη μου για πρωτιά, η αγάπη για την επιστήμη, ο αγώνας για την καριέρα, η λαχτάρα για την Τέχνη και την Λογοτεχνία, που τελικά δίνει νόημα στη ζωή.

Ο Γιάλομ στέκεται πολύ γενναιόδωρα απέναντί μας και μας κάνει δώρο μια ολόκληρη θεραπεία μέσα σε ένα βιβλίο. Το έχει γράψει το βιβλίο αυτό, με έναν τρόπο που έιναι ένα δώρα για τον καθένα έναν και κάθε μία από εμάς. Γυμνώνει την ψυχή του, μας λέει μεγάλες και μικρές αλήθειες του, μας λέει τους φόβους τους. Μας περιγράφει πότε έχει κλάψει. Πότε είχε μαι αδύναμη στιγμή. Πόσο γενναίο είναι να το κάνει αυτό ένας μεγάλος και καταξιωμένος Ψυχίατρος και Ψυχολόγος.

Μέσα στο βιβλίο του δεν θα βρει κανείς πουθενά συμβουλές με τα 10 -20 -100 πράγματα που πρέπει να κάνει, για να είναι ευτυχισμένος.

Κι όμως με τις διηγήσεις του, με τις εξομολογήσεις του μας διδάσκει τελικά τι είναι σημαντικό σε μια ζωή, που αν τη ζήσουμε, δεν θα μετανιώσουμε που την ζήσαμε.

Προσωπικά, όταν έκλεισα το βιβλίο, ένιωσα ευγνωμοσύνη.

 

Υ.Γ. Επειδή κάπου στο βιβλίο του γράφει πως οι άνθρωποι που πλησίασαν με περισσότερη γαλήνη το τέλος της ζωής τους ήταν εκείνοι που δεν μετάνιωσαν για κάτι που δεν έκαναν, πήρα το θάρρος και έγραψα δυο λόγια στον Ϊρβιν Γιάλομ. Μου απάντησε ο ίδιος (το γράφει πως απαντάει πάντα ο ίδιος στην αλληλογραφία με τους αναγνώστες του) και μου έδωσε με δυο του λέξεις το κουράγιο για ένα δύσκολο και σημαντικό για μένα βιβλίο. Αν το κάνω θα είναι πραγματικά χάρη στην προτροπή του.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s