Κερασία

Διάβασα την Κερασία σε ένα απόγευμα. Με μια μόνο ανάγνωση. Χωρίς διάλειμμα. Χωρίς να αφήσω κάτω το βιβλίο. Χωρίς να καταλάβω πώς πέρασε η ώρα. Κι αυτό, νομίζω, είναι ένα κέρδος για μένα τον αναγνώστη. Αλλά και για το βιβλίο. Που του αφιερώθηκε τόσο απρόσκοπτα ο αναγνώστης του.

Η Κερασία είναι μια άλλη νουβέλα! Όπως το λέει και στο εξώφυλλό του το βιβλίο. Είναι σημερινή, είναι δροσερή, είναι σε ενεστώτα χρόνο. Παρουσιάζει μια γυναίκα στην σύγχρονη  εποχή, με τις  επιταγές της μόδας, της τεχνολογίας, αλλά και με τα όνειρα και τα συναισθήματα κάθε εποχής.

Η Κερασία ψάχνει ό,τι ψάχνει κάθε γυναίκα, σε κάθε εποχή. Τον έρωτα! Την αληθινή αγάπη! Είναι θαρραλέα, είναι δροσερή, είναι πάνω από όλα ο εαυτός της. Και αυτό φαίνεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου. Η Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη έχει φτιάξει έναν ζωντανό και ενδιαφέροντα χαρακτήρα και μας τον προσφέρει απλόχερα, να τον γνωρίσουμε.

Η συγγραφέας φτιάχνει διαλόγους που είναι άμεσοι και ρεαλιστικοί. Πολύ ανθρώπινοι και κοντινοί στον αναγνώστη είναι και οι δευτερεύοντες ρόλοι. Έχουν όλοι να μας προσφέρουν κάτι. Να μάθουμε από αυτούς κάτι για τον εαυτό μας. Έξυπνο θεωρώ, επίσης, τον τρόπο σύνδεσης από το ένα κεφάλαιο στο άλλο. Είναι πρωτότυπη και διασκεδαστική.

Η Κερασία είναι μια ενδιαφέρουσα γυναίκα και μια ενδιαφέρουσα νουβέλα!

Καλή ανάγνωση!Κερασία

Δεύτερες Ζωές – Κατερίνα Σαμψώνα

Σχόλια σε μια ανάγνωσηDefteres zoes

Όταν διαβάζεις βιβλία που έχουν γράψει άνθρωποι που γνωρίζεις, που εκτιμάς, που έχεις μαζί τους μια σχέση φιλίας, τότε η ανάγνωση  είναι μαγική. Γιατί βλέπεις την δέσμευσή τους απέναντι σε αυτό που έγραψαν. Βλέπεις το έργο τους και την προσπάθειά τους.

Οι Δεύτερες Ζωές είναι ένα μυθιστόρημα που αφορά στο συναίσθημα. Και έτσι διαβάζεται. Πέρα από την πλοκή, η ουσία βρίσκεται στα συναισθήματα που κουβαλούν οι λέξεις. Η Κατερίνα Σαμψώνα έχει μια γραφή που σε ξεκουράζει, σε συντροφεύει, που δεν σε αφήνει μόνο.

Πρωταγωνιστές είναι οι γυναίκες. Που ερωτεύονται, που παντρεύονται, που γεννούν, που προσπαθούν, που πληγώνονται και που συνεχίζουν. Μα και οι άντρες, που τις αγαπούν, που τις πληγώνουν, που τις θαυμάζουν, που τις κατακτούν και που, καμιά φορά, τις καταστρέφουν. Πρωταγωνιστές είναι οι άνθρωποι. Οι Δεύτερες Ζωές είναι ένα μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις.

Η Κατερίνα Σαμψώνα φτιάχνει δυνατούς χαρακτήρες. Μας τους περιγράφει από κοντά. Τους γνωρίζουμε καλά. Δενόμαστε μαζί τους. Έχουν την φωτεινή και την σκοτεινή πλευρά τους, είναι δυνατοί και αδύναμοι μαζί. Έχουν όλοι να μας μάθουν κάτι.

Αν είχα να παρατηρήσω κάτι, που θα μπορούσε να είναι αλλιώς, θα ήταν η πλοκή. Ακουμπάει σε στερεότυπα ενώ τελικά δεν τα χρειάζεται. Η εποχή, που επιβάλλει κοινωνικές επιταγές σχετικά με τον γάμο των γυναικών, ίσως αδικεί. Η ηρωίδα του βιβλίου μοιάζει προστατευμένη στον καλό της χαρακτήρα και στην ομορφιά της. Θα ήθελα να μας έδειχνε και άλλες της αξίες.

Όμως εγώ διάβασα το μυθιστόρημα μένοντας στο συναίσθημα. Συγκινήθηκα και είδα κάτι από τη ζωή μου σε κάποια σημεία. Κι έτσι νομίζω πως θα νιώσει όποιος το διαβάσει.

Καλή ανάγνωση!